Czas zasypiania jako ogniwo między ekspozycją na ekran a starzeniem

Badanie ogniwa, o którym mówi się rzadko: co ekspozycja na ekran robi z tempem starzenia biologicznego — i którędy. Zamiast pytać wprost, autorzy rozłożyli drogę na etapy: ekran opóźnia moment zaśnięcia, a opóźnione zasypianie przyspiesza starzenie mierzone wiekiem biologicznym siatkówki.

Różnica między wiekiem siatkówki a wiekiem metrykalnym rosła z ekspozycją: od 0,49 roku w tercylu o najniższej ekspozycji do 5,13 roku w najwyższym. Czas zasypiania okazał się ogniwem pośredniczącym — to nie sam ekran, lecz to, co robi ze snem, przekłada się na ciało.

Dla tej biblioteki jest to droga, którą wieczorne rozmowy z AI mogą dojść do biologii: ekran o późnej porze, przesunięty sen, przyspieszony zegar. Nie potrzeba do tego żadnej szczególnej treści rozmowy — wystarczy jej pora. Zastrzeżenie: badanie obserwacyjne; wiek siatkówki jest wskaźnikiem starzenia, nie jego całością.