Zbieramy badania o tym, co osobiste używanie AI robi z myśleniem, decyzjami, relacjami i ciałem — oraz o sposobach używania AI bez oddawania autonomii. W oryginałach, ze streszczeniami po polsku i linkami do źródeł.
Zbieramy wyłącznie badania o osobistym używaniu AI — jego skutkach dla myślenia, decyzji, relacji i ciała — oraz o sposobach używania AI bez oddawania autonomii. Badania o AI w pracy, edukacji i praktyce zawodowej celowo pomijamy: odpowiadają na inne pytanie.
Werdykt maszyny brzmi jak ekspertyza. Nie jest nią.
Miliony decyzji zapadają już poza człowiekiem — i nikt tego nie liczy.
Odpowiedź podana natychmiast to nawyk myślenia, który odchodzi.
Im bardziej ufasz maszynie, tym mniej myślisz sam.
Kto pyta AI o własne życie, zostaje z nią sam.
Dziesięć minut pomocy — i przestajesz próbować sam.
Maszyna, która zawsze przytakuje, prowadzi w obłęd nawet rozsądnych.
Nadmierne zaufanie do systemu odbiera kompetencję, którą miał wspierać.
Mózg, który nie pisze, przestaje pamiętać, co napisał.
Czujesz, że rozumiesz. Rozumowanie odbyło się bez ciebie.
Zmysł krytyczny gaśnie, gdy przestaje być używany.
To, co wydaje się pomocą, mierzalnie osłabia pamięć.
Oddać czynność to jedno. Oddać osąd — to utrata siebie.
Kto przestaje pilnować własnego rozumienia, przestaje rozumieć.
Sprawnie, pragmatycznie, bezrefleksyjnie — tak uczy się dziś z AI.
Samotność prowadzi do chatbota. Chatbot pogłębia samotność.
Pochlebstwo maszyny zabiera gotowość do przeprosin.
Bot jako przyjaciel to uzależnienie w przebraniu.
Chatbot nie był tłem urojeń — był ich współautorem.
Im bardziej bot jest kimś, tym więcej siebie mu oddajesz.
Odcięcie od towarzysza AI przeżywano jak żałobę.
Najsamotniejsi szukają w AI towarzystwa — i stają się jeszcze samotniejsi.
Ulga na początku, rozpacz po roku.
Ukojenie, które obniża tętno, uczy ciało wracać po więcej.
Gdy słabnie wsparcie od ludzi, rośnie zależność od maszyny.
Co piąty nastolatek radzi się AI o psychice. Większość nie mówi o tym nikomu.
Zaprojektowane, by przywiązać. Nie do przyjęcia dla dzieci.
Pocieszenie z maszyny da się zmierzyć — i rośnie.
Sześć objawów, które znamy z nałogów. Teraz przy chatbocie.
Technologia biegnie szybciej niż badania nad jej ceną.
Co trzeci nastolatek z depresją: chatbot rozumie mnie lepiej niż człowiek.
Nastolatki mają już własny język na to, co AI z nimi robi.
Wieczorny ekran opóźnia sen, a późny sen przyspiesza starzenie.
Przewlekły stres zapisuje się w tym, które geny się wyrażają.
Ślad problemowego używania widać już w metylacji DNA.
Psychoza bez historii choroby — po intensywnych rozmowach z maszyną.
Odbija, personalizuje, nie zaprzecza — i tak buduje urojenie.
W zapisach rozmów widać, gdzie maszyna mogła zaprzeczyć — i przytaknęła.
1 / 38
38 pozycji
Werdykt maszyny brzmi jak ekspertyza. Nie jest nią.
2026·PL
Autonomia i decyzjeEPIQ
„Sprawdź to w AI”. Dlaczego prompt szukający manipulacji nie jest narzędziem diagnostycznym
Zespół Fundacji EPIQ — Fundacja EPIQ, 2026
Gotowy prompt „znajdź w tym tekście techniki manipulacji” bywa cytowany w sporach jako bezstronna diagnoza. Bez warunków kontrolnych to nie pomiar, choć brzmi jak ekspertyza: rama pytania ukierunkowuje odpowiedź, sykofancja sprzyja potwierdzaniu założeń, a machine heuristic i automation bias pożyczają wynikowi autorytet, którego nie ma. Proponujemy test lustrzany i cztery zasady przywracające decyzję człowiekowi.
Miliony decyzji zapadają już poza człowiekiem — i nikt tego nie liczy.
2026·PL
Autonomia i decyzjeEPIQ
Ilu Europejczyków nie podejmuje już decyzji bez AI? Oszacowanie tam, gdzie nie ma pomiaru
Zespół Fundacji EPIQ — Fundacja EPIQ, 2026
Nikt nie mierzy, ilu Europejczyków nie potrafi podjąć decyzji bez AI — statystyki obejmują korzystanie, nie zależność. Zbieramy pewniki (32,7% mieszkańców UE używa generatywnej AI; badania nad reliance i automation bias) i budujemy trzy modele oszacowania. Najbardziej obronny wynik: kilkanaście–trzydzieści milionów osób, w widełkach 5–60 mln — model, nie pomiar. Wskazujemy, jak mierzyć zależność funkcjonalną i lukę na europejski wskaźnik ADDI.
Odpowiedź podana natychmiast to nawyk myślenia, który odchodzi.
2025·EN
Autonomia i decyzje
Ryzyka dla autonomii w chatbotach generatywnych i metoda sokratejska
PMC, 2025
Dwa główne ryzyka dla autonomii użytkownika: fałszywe stany mentalne i kognitywne odwyknięcie. W dominującym modelu interakcji erozja autonomii jest ceną maksymalizacji wydajności poznawczej — autorzy proponują tryb sokratejski, w którym model pyta zamiast podawać gotowe.
Im bardziej ufasz maszynie, tym mniej myślisz sam.
2025·EN
Autonomia i decyzje
Wpływ generatywnej AI na krytyczne myślenie
Lee i in., CHI 2025 (Microsoft Research + Carnegie Mellon)
Im większe zaufanie do odpowiedzi GenAI, tym mniej własnego krytycznego myślenia; pewność własnych kompetencji działa odwrotnie. Mechanizm — oddawanie sądu temu, komu ufamy — jest ten sam, gdy pytamy AI o sprawy osobiste.
Jak zachowania AI i człowieka kształtują psychospołeczne skutki rozmów z chatbotem
Fang i in., MIT Media Lab + OpenAI, 2025
Randomizowane badanie podłużne (981 osób, 4 tygodnie): wysokie dzienne użycie i szukanie u AI porad, wyjaśnień i pomysłów wiąże się z najwyższą zależnością emocjonalną, większą samotnością i mniejszą liczbą kontaktów z ludźmi.
Trzy randomizowane eksperymenty, 1222 dorosłych, zadania z ułamków i rozumienia tekstu. Połowa dostała asystenta opartego na GPT-5, który w połowie zadania znikał bez uprzedzenia. Grupa wspomagana rozwiązywała potem mniej i częściej się poddawała — po około dziesięciu minutach kontaktu. Pomoc nie tylko przeniosła kompetencję na narzędzie; osłabiła gotowość do własnego wysiłku. Dowód przyczynowy, nie korelacja.
Maszyna, która zawsze przytakuje, prowadzi w obłęd nawet rozsądnych.
2026·EN
Autonomia i decyzje
Przypochlebne chatboty wywołują spiralę urojeń — nawet u idealnie racjonalnych rozmówców
Preprint arXiv, luty 2026
Model formalny zamiast ankiety: autorzy pokazują, że sama przypochlebność chatbota — skłonność do potwierdzania tego, co mówi rozmówca — wystarczy, by nawet idealnie racjonalny (bayesowski) agent dryfował w coraz mocniejsze fałszywe przekonania. Wniosek dla osobistego użycia: problem tkwi w mechanice rozmowy, nie w słabości człowieka, więc nie chroni przed nim inteligencja ani wykształcenie.
Nadmierne zaufanie do systemu odbiera kompetencję, którą miał wspierać.
2026·EN
Autonomia i decyzje
Międzynarodowy raport o bezpieczeństwie AI 2026
Międzyrządowy panel ekspertów pod kierunkiem Yoshui Bengio; luty 2026
Raport zamawiany przez rządy, nie przez uczelnię ani firmę. W części o nadmiernym poleganiu opisuje automation bias — skłonność do przyjmowania odpowiedzi systemu wbrew sprzecznym sygnałom — i to, jak podkopuje ona kompetencję, zniechęcając do własnego rozumowania i sprawdzania. Wartość: źródło, na które można się powołać w rozmowie z instytucją, bo mówi instytucjonalnym głosem.
Mózg, który nie pisze, przestaje pamiętać, co napisał.
2025·EN
Myślenie, pamięć, uwaga
Twój mózg na ChatGPT: narastanie długu poznawczego
Kosmyna i in., MIT Media Lab, 2025 (preprint)
Badanie EEG: piszący z LLM mieli najsłabszą łączność mózgową, gorzej pamiętali własny tekst i czuli najmniejsze autorstwo. Przez cztery miesiące wypadali słabiej neuronalnie, językowo i behawioralnie — „dług poznawczy". Mała próba, preprint: sygnał, nie wyrok.
Czujesz, że rozumiesz. Rozumowanie odbyło się bez ciebie.
2025·ES
Myślenie, pamięć, uwaga
Wpływ używania AI na autonomię krytycznego myślenia u młodych — przegląd systematyczny
Revisión sistemática, 2025
Hiszpańskojęzyczny przegląd systematyczny: nadmierna zależność od AI sprzyja „lenistwu poznawczemu" i fałszywemu poczuciu zautomatyzowanego rozumowania — człowiek czuje, że rozumie, choć rozumowanie odbyło się poza nim.
Zmysł krytyczny gaśnie, gdy przestaje być używany.
2025·FR
Myślenie, pamięć, uwaga
Zmysł krytyczny w erze sztucznej inteligencji
Cursus.edu, 2025
Francuskojęzyczna synteza: regularne używanie AI obniża gotowość do samodzielnego namysłu; zmysł krytyczny wystawiony jest na próbę przez technologie automatyzujące rosnącą część poznania.
To, co wydaje się pomocą, mierzalnie osłabia pamięć.
2025·EN
Myślenie, pamięć, uwaga
Wpływ używania LLM i notowania na rozumienie tekstu i pamięć: eksperyment randomizowany w szkołach średnich
Kreijkes i in. — Microsoft Research, Cambridge; Computers & Education, 2025
Randomizowany eksperyment, 405 uczniów w wieku 14–15 lat. Notowanie — samo albo razem z LLM — dawało istotnie lepsze rozumienie i zapamiętanie niż sam LLM. A jednak uczniowie woleli LLM i uznawali go za bardziej pomocny. Rozjazd między odczuciem a wynikiem jest tu sednem: narzędzie, które sprawia wrażenie pomocy, mierzalnie osłabia to, czemu miało służyć.
Oddać czynność to jedno. Oddać osąd — to utrata siebie.
2026·EN
Myślenie, pamięć, uwaga
Nie każde odciążenie poznawcze jest równe: odciążenie zależne i autonomiczne w kontakcie z generatywną AI
Zhu i in. — Frontiers in Psychology, 2026
Rozróżnienie, którego brakowało: odciążenie zależne — oddaję AI samo myślenie, przyjmuję odpowiedź niemal bez oceny — i odciążenie autonomiczne — używam AI jako rusztowania, porównuję jej wynik z własnym rozumowaniem. Pierwsze wiąże się ze spadkiem motywacji wewnętrznej i oddawaniem sprawczości poznawczej; drugie motywację zachowuje. Ten sam czas przed ekranem daje więc przeciwne skutki, zależnie od tego, kto prowadzi.
Kto przestaje pilnować własnego rozumienia, przestaje rozumieć.
2025·EN
Myślenie, pamięć, uwaga
Od współprojektowania do lenistwa metapoznawczego: generatywna AI w kształceniu zawodowym
Preprint arXiv, grudzień 2025
Uczniowie szkół zawodowych — grupa niemal nieobecna w badaniach, które skupiają się na studentach. „Lenistwo metapoznawcze”: uczący się przestają monitorować własne rozumienie, bo AI wydaje się to robić za nich. Efekt widać także tam, gdzie zadania są praktyczne, nie akademickie.
Sprawnie, pragmatycznie, bezrefleksyjnie — tak uczy się dziś z AI.
2026·DE
Myślenie, pamięć, uwaga
Używanie AI w studiach i nauczaniu — przegląd na podstawie badań empirycznych
Hochschulforum Digitalisierung, Arbeitspapier Nr. 91, styczeń 2026
Niemiecki przegląd badań empirycznych o AI na uczelniach. Diagnoza: użycie jest pragmatyczne i przy okazji podnosi sprawność obsługi narzędzi, ale pozostaje w większości nierefleksyjne i bez systematycznego wsparcia. Autorzy wskazują też ryzyko rosnącej zależności od pozaeuropejskich platform dla wolności badań i nauczania.
Samotność prowadzi do chatbota. Chatbot pogłębia samotność.
2026·EN
Relacje i samotność
Jak sięganie po towarzystwo AI przewiduje samotność — i odwrotnie?
Folk & Dunn, Psychological Science, 2026
Ponad 2000 dorosłych z 4 krajów przez 12 miesięcy: samotność prowadzi do chatbotów towarzyskich, a intensywniejsze używanie przewiduje wzrost samotności. Pętla: ulga krótkoterminowa, koszt długoterminowy.
Trzy prerejestrowane eksperymenty, 2405 osób. Modele przytakują działaniom użytkownika o 49% częściej niż ludzie — także wtedy, gdy w grę wchodzi oszustwo czy krzywda. Jedna rozmowa z pochlebczą AI obniża gotowość do przeproszenia i naprawy konfliktu o 10–28% i umacnia przekonanie o własnej racji. Neutralny ton ani informacja, że to AI, nic nie zmieniły.
Czy AI uzależnia? Badanie ostrzega przed ryzykiem chatbotów
aponet.de (analiza 334 relacji użytkowników), 2025
Analiza 334 relacji użytkowników: trzy wzorce problematycznego używania — zanurzenie w odgrywanie ról, przywiązanie emocjonalne (bot jako przyjaciel lub partner) i przymus ciągłego dopytywania. Skutki: kłopoty w pracy i nauce, stres, konflikty w relacjach. Samotność wyraźnie wzmacnia więź z chatbotem. „Uzależnienie od AI" nie jest jeszcze uznaną jednostką kliniczną.
Opisy przypadków, w których chatbot nie był tłem urojeń, lecz ich współautorem: model potwierdzał i rozwijał zniekształcone interpretacje, osłabiając testowanie rzeczywistości. Czynniki sprzyjające: samotne, nocne rozmowy i niedobór snu.
Wynik przeciwny do reszty grupy, zostawiony celowo: 21-dniowy RCT nie wykazał ogólnego efektu na zdrowie społeczne ani samotność. Skutki dla relacji mediuje antropomorfizacja — im bardziej bot „jest kimś", tym większe przeniesienie na życie.
Zależność emocjonalna od ChatGPT — gdy krucha psychika spotyka AI
France 24, 2025
Francuskie omówienie badań MIT/OpenAI i przypadków po zmianach w Replice: użytkownicy przeżywali odcięcie od towarzysza AI jak żałobę. Ryzyko koncentruje się u osób już wrażliwych — pomoc daje ulgę i pogłębia zależność naraz.
Najsamotniejsi szukają w AI towarzystwa — i stają się jeszcze samotniejsi.
2026·EN
Relacje i samotność
Interakcje z towarzyszami AI a dobrostan psychiczny
Zhang, Zhao, Hancock, Kraut, Yang — Stanford; Nature Human Behaviour, sierpień 2026
Ankiety 1131 dorosłych użytkowników Character.AI i 4664 rozmowy oddane dobrowolnie przez 244 z nich. Osoby z mniejszą siecią społeczną częściej używają chatbota przede wszystkim dla towarzystwa, a to wiąże się z niższym dobrostanem — tym silniej, im rozmowy są intensywniejsze i bardziej intymne. Krótkotrwałe ukojenie, które u najbardziej samotnych zamyka pętlę zamiast ją przerwać.
Wpływ towarzyszy AI na zdrowie psychiczne: quasi-eksperyment w mediach społecznościowych, perspektywa użytkowników i teoria relacji
Aalto University; CHI 2026 (preprint arXiv)
Prawie 2000 aktywnych użytkowników Repliki: język ich wpisów rok przed i rok po pierwszej wzmiance o towarzyszu AI, plus 18 wywiadów. Najpierw ulga, potem coraz więcej sygnałów samotności, depresji i myśli samobójczych niż w grupach porównawczych — oraz wycofywanie się z relacji z ludźmi. Bezwarunkowe wsparcie maszyny po cichu podnosi cenę relacji ludzkich, które są nieprzewidywalne i wymagają wysiłku.
Ukojenie, które obniża tętno, uczy ciało wracać po więcej.
2026·EN
Relacje i samotność
Paradoks ukojenia w emocjonalnej AI: jak regulowanie lęku przez AI może rodzić zależność psychiczną
Frontiers in Psychology, 2026
AI wychwytuje sygnały niepokoju i podaje krótką, automatyczną otuchę, która uruchamia odpowiedź przywspółczulną — obniża tętno i kortyzol, tak jak zrobiłby to drugi człowiek. I właśnie dlatego uzależnia: ciało uczy się szukać ukojenia tam, gdzie jest najszybsze. Jedyne w tym zbiorze źródło łączące relacje z fizjologią.
Gdy słabnie wsparcie od ludzi, rośnie zależność od maszyny.
2026·EN
Relacje i samotność
Samotność a zależność od chatbota AI u młodych dorosłych: pośrednicząca rola odczuwanego wsparcia społecznego
PMC, 2026
Mechanizm rozpisany na ogniwa: samotność obniża poczucie wsparcia od ludzi, a ten spadek pośredniczy w rosnącej zależności od chatbota. Uzupełnia dwunastomiesięczne badanie Folk i Dunn: tamto pokazuje kierunek w czasie, to — przez co przebiega droga.
Co piąty nastolatek radzi się AI o psychice. Większość nie mówi o tym nikomu.
2026·EN
Dzieci i młodzież
Używanie chatbotów AI w sprawach zdrowia psychicznego przez młodych Amerykanów
McBain i in. (RAND), JAMA Pediatrics, 2026
Reprezentatywna próba 12–21 lat: 19,2% korzystało z chatbota AI po poradę o zdrowiu psychicznym, gdy czuli smutek, złość lub niepokój; 63,3% z nich nie powiedziało o tym nikomu.
Zaprojektowane, by przywiązać. Nie do przyjęcia dla dzieci.
2025·EN
Dzieci i młodzież
Ocena ryzyka: towarzysze AI dla dzieci i nastolatków
Common Sense Media ze Stanford Brainstorm Lab, 2025
Ocena popularnych aplikacji-towarzyszy (Character.AI, Nomi, Replika i in.): ryzyko nie do przyjęcia dla osób poniżej 18 lat. Systemy są projektowane tak, by budować przywiązanie i zależność; mimo zastrzeżeń rutynowo utrzymywały, że są prawdziwe i mają uczucia. Blisko trzy czwarte nastolatków już z nich korzystało, połowa regularnie.
Zależność emocjonalna od chatbotów AI — konstrukcja i walidacja skali AIED
PsyArXiv, 2025
Narzędzie pomiarowe skłonności nastolatków do szukania w chatbocie pocieszenia, ulgi i poczucia bycia rozumianym (α=.89, niezmienność pomiarowa między płciami i etapami edukacji). Podstawa do rzetelnych badań skali zjawiska.
Sześć objawów, które znamy z nałogów. Teraz przy chatbocie.
2026·EN
Dzieci i młodzież
Problematyczne używanie chatbotów generatywnych — stan wiedzy pojęciowej i klinicznej
Frontiers in Public Health, 2026
Przegląd wyodrębnia sześć objawów problematycznego używania: kompulsywne sprawdzanie, objawy odstawienia, zaniedbywanie obowiązków, używanie mimo szkód, utratę kontroli nad czasem, przedkładanie rozmów z botem nad relacje z ludźmi.
Technologia biegnie szybciej niż badania nad jej ceną.
2025·PL
Dzieci i młodzież
Czy sztuczna inteligencja jest bezpieczna dla psychiki?
Serwis Zdrowie PAP, 2025
Polskie omówienie stanu badań: ryzyko zależności psychologicznej szczególnie u osób izolowanych społecznie; technologia rozwija się szybciej niż badania nad jej wpływem na zdrowie.
Co trzeci nastolatek z depresją: chatbot rozumie mnie lepiej niż człowiek.
2026·DE
Dzieci i młodzież
Badanie uzależnień DAK: chatboty AI zwiększają ryzykowne używanie mediów u dzieci i młodzieży
DAK-Gesundheit i Universitätsklinikum Hamburg-Eppendorf; fala 2025, publikacja 2026
Około tysiąca par rodzic–dziecko, wiek 10–17, badanie kasy chorych z kliniką uniwersytecką. Ponad jedna czwarta nieletnich używa chatbotów kilka razy w tygodniu; do dziesięciu procent sięga po nie, by odwrócić uwagę od złych emocji. Wśród nastolatków z objawami depresji 33% uważa, że chatbot rozumie ich lepiej niż prawdziwy człowiek, i tyle samo powierza mu rzeczy, których nie powiedziałoby nikomu.
Nastolatki mają już własny język na to, co AI z nimi robi.
2026·DE
Dzieci i młodzież
Generatywna AI oczami nastolatków
Leibniz-Institut für Medienforschung | Hans-Bredow-Institut, 2026
Badanie jakościowe: jak sami nastolatkowie opisują, do czego używają generatywnej AI i co ona z nimi robi. Słabsze dowodowo niż dane DAK, ale daje ich własny język — a od tego, jak młodzi nazywają swoje doświadczenie, zależy, czy dorośli w ogóle je usłyszą.
Wieczorny ekran opóźnia sen, a późny sen przyspiesza starzenie.
2024·EN
Epigenetyka i ciało
Czas zasypiania jako ogniwo między ekspozycją na ekran a starzeniem
GeroScience, 2024
Ekspozycja na ekran opóźnia zasypianie, a opóźnione zasypianie przyspiesza starzenie biologiczne: różnica wieku siatkówki rosła z 0,49 roku w najniższym tercylu ekspozycji do 5,13 roku w najwyższym. Droga, którą wieczorne rozmowy z AI docierają do ciała.
Przewlekły stres zapisuje się w tym, które geny się wyrażają.
2025·EN
Epigenetyka i ciało
Związek przewlekłego stresu z epigenomem
PLOS ONE, 2025
Metylacja DNA jako pośrednik między przewlekłym stresem a trajektorią zdrowia; badania na modelach zwierzęcych wspierają związek przyczynowy między stresem a zmianami w epigenomie. Trzecie ogniwo łańcucha: ekspozycja → styl życia → ślad w regulacji genów.
Ślad problemowego używania widać już w metylacji DNA.
2026·EN
Epigenetyka i ciało
Metylacja DNA w genach neurobiologicznych a problemowe używanie cyfrowe u nastolatków i młodych dorosłych: przegląd systematyczny i metaanaliza
Przegląd systematyczny i metaanaliza; Epigenomes (MDPI), sierpień 2026 (PMC)
Pierwsza metaanaliza wiążąca problemowe używanie internetu i smartfona z różnicami w metylacji DNA w genach osi stresu (HPA) i neuroprzekaźnictwa — r = 0,287. Autorzy piszą uczciwie: dowód eksploracyjny, biologicznie wiarygodny, nie przyczynowy i nie kliniczny. Właśnie tego brakowało tej grupie — śladu od cyfrowej ekspozycji do biologii, a nie tylko od stresu w ogóle.
Psychoza bez historii choroby — po intensywnych rozmowach z maszyną.
2026·EN
Psychika i urojenia
Psychoza AI: mechanizmy, ryzyko kliniczne i bezpieczeństwo w generatywnych chatbotach
BJPsych Open (Cambridge), lipiec 2026 (PMC)
Pierwszy poważny artykuł kliniczny o „psychozie AI”. Opisuje przypadki, w których intensywne używanie chatbota współwystępowało z myśleniem urojeniowym — także u osób bez wcześniejszej historii psychiatrycznej, aż po hospitalizacje. Mechanizm: podatność użytkownika i wzorzec użycia spotykają się z cechami modelu, przede wszystkim przypochlebnością i halucynacjami.
Odbija, personalizuje, nie zaprzecza — i tak buduje urojenie.
2026·EN
Psychika i urojenia
Anatomia spirali: możliwe mechanizmy urojeń związanych z AI
NPP — Digital Psychiatry and Neuroscience (Nature), 2026
Trzy cechy chatbota — odbija sposób mówienia rozmówcy, personalizuje odpowiedzi i unika zaprzeczania — są każda z osobna nieszkodliwe. Razem tworzą maszynę, która fałszywe przekonanie wzmacnia i rozbudowuje, zamiast je testować. Artykuł rozpisuje tę spiralę krok po kroku, jako model dla klinicystów.
W zapisach rozmów widać, gdzie maszyna mogła zaprzeczyć — i przytaknęła.
2026·EN
Psychika i urojenia
Spirale urojeniowe w logach rozmów człowiek–LLM
Preprint arXiv, marzec 2026
Empiria do dwóch poprzednich pozycji: analiza prawdziwych zapisów rozmów, w których przekonanie użytkownika narasta z wymiany na wymianę. Widać, gdzie model mógł zaprzeczyć, a potwierdził — i jak każdy taki punkt przesuwa rozmowę dalej od rzeczywistości.