Samotność a zależność od chatbota AI u młodych dorosłych: pośrednicząca rola odczuwanego wsparcia społecznego

Badanie młodych dorosłych, które rozpisuje na ogniwa drogę od samotności do zależności od chatbota. Pytanie nie brzmi „czy”, lecz „przez co”: jaki proces pośredniczy między tym, że ktoś jest samotny, a tym, że zaczyna polegać na maszynie.

Odpowiedź: odczuwane wsparcie społeczne. Samotność obniża poczucie, że można liczyć na ludzi, a ten spadek pośredniczy w rosnącej zależności od chatbota. Innymi słowy, chatbot nie zastępuje ludzi wprost — wchodzi w lukę, którą wcześniej otworzyło osłabione zaufanie do wsparcia od innych.

Pozycja uzupełnia dwunastomiesięczne badanie Folk i Dunn: tamto pokazuje kierunek w czasie, to — mechanizm. Dla osobistego użycia wskazuje punkt, w którym można działać: nie przy chatbocie, lecz przy poczuciu wsparcia od ludzi, bo to ono decyduje, czy maszyna stanie się zamiennikiem. Zastrzeżenie: dane przekrojowe, model mediacyjny; kierunki wymagają potwierdzenia podłużnego.