Generatywna AI oczami nastolatków

Leibniz-Institut für Medienforschung (Hans-Bredow-Institut) w Hamburgu, jeden z głównych niemieckich ośrodków badań nad mediami, opublikował badanie jakościowe o tym, jak sami nastolatkowie widzą generatywną AI. Zamiast liczb — rozmowy i warsztaty, w których młodzi opisują własnymi słowami, do czego używają AI i co ona z nimi robi.

Z wypowiedzi wyłania się obraz użycia pragmatycznego i wszechobecnego — do szkoły, do rozrywki, do rozmowy — przy jednoczesnej, często zaskakująco trzeźwej, świadomości ryzyk: że łatwo przestać myśleć samemu, że trudno odróżnić prawdę od zmyślenia, że rozmowa z maszyną jest wygodniejsza niż z człowiekiem. Nastolatkowie mają już na to własny język.

Wartość pozycji jest inna niż danych DAK: nie mówi, ilu, lecz jak — a od tego, jak młodzi nazywają swoje doświadczenie, zależy, czy dorośli w ogóle je usłyszą. Dla rodziców i nauczycieli to słownik do rozmowy. Zastrzeżenie: badanie jakościowe, mała próba, bez roszczeń do reprezentatywności.