Jak sięganie po towarzystwo AI przewiduje samotność — i odwrotnie?

Folk i Dunn śledzili przez dwanaście miesięcy ponad dwa tysiące dorosłych z Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Kanady i Australii, w czterech falach pomiaru. Pytanie było o kierunek: czy samotność prowadzi do chatbotów towarzyskich, czy chatboty do samotności.

Odpowiedź: w obie strony. Samotność przewidywała sięganie po chatboty, a intensywniejsze używanie chatbotów przewidywało wzrost samotności w kolejnych pomiarach — mierzonej jako izolacja emocjonalna. To wzorzec pętli: ulga krótkoterminowa i koszt długoterminowy, spójny z „paradoksem izolacji” opisywanym w innych pracach.

Siłą badania jest czas i próba: rok obserwacji, cztery kraje, publikacja w Psychological Science. Dla osobistego użycia wniosek jest prosty — chatbot, po który sięga się z samotności, nie leczy jej, tylko odsuwa moment, w którym trzeba by sięgnąć po człowieka. Zastrzeżenie: badanie obserwacyjne; kierunek wnioskowany z następstwa w czasie, nie z eksperymentu.